के सुनाउँनु अब
नुनको बजारमा चोटको ब्यथाहरु जानी के सुनाउनु अब,
आफ्नै चोचेका मान्छेहरु बाट भयो मानहानी के सुनाउनु अब ।
म बन्द कोठामा रोएको कि मलाई कि भित्तालाई थाहा थियो ।
अरुले सुनि सकेछन्, भित्ताको कान हुँदैन थानी के सुनाउनु अब ।
खुब गर्जिएको थियो प्रेमको मेघ आकाश देखि पाताल लोकमा,,
आँधी बेहरी मात्रै चल्यो, पर्दै परेन असिना पानी के सुनाउनु अब ।
म अन्धो देशको राजा थिए उनी बहिरो मुलुकको रानी थिईन,
सुनाउन मात्रै भन्छौ, मैले अधुरो कथाको काहानी के सुनाउनु अब ।
राणा साहब
