अधूरो आगो
तिमी नजिक हुँदा
शब्दहरू आफैं हराउँछन्,
ओठले केही भन्नु अघि
आँखाले सबै बोलिसक्छन्।
तिम्रो हल्का स्पर्शले
छालामुनि आगो सल्किन्छ,
तर त्यो आगो
धीमे–धीमे बल्न मन पराउँछ।
तिमीले हात समाउँदा,
समय नै रोकिएझैँ लाग्छ,
र त्यो सानो दूरीभित्र
हजारौं रहस्य लुकेका हुन्छन्।
तिम्रो सासको न्यानोपन
मेरो घाँटी वरिपरि घुम्दा,
मन भन्छ—
अझै नजिक आऊ…
तर शब्द चुप बस्छ।
यो रात पूर्ण छैन,
यो चाहना अधूरो नै सुन्दर छ,
किनकि कहिलेकाहीँ
नभएको स्पर्श नै
सबैभन्दा गहिरो महसुस हुन्छ।
